Over ons

Hoe Esra en ik elkaar ontmoet hebben:
Mijn eerste verzorgpaard was Fetje, een Friese stermerrie van de hengst Karel 370. Samen met haar heb ik ook mijn eerste officiële wedstrijden gereden. Toen wij B+10 winstpunten waren werd Fetje drachtig van Fabe 348 waarmee onze korte wedstrijdcarrière werd beëindigd. Aan het einde van de winter werd Fetje steeds ronder en ronder en op 2 mei was het dan zover! De eigenaren werden gebeld door hun zoon(waar hun paarden staan) dat er ineens een paard te veel op stal stond! Hij wist wel dat Fetje een veulen zou krijgen, maar die ochtend om 8.15 was er nog niks bijzonders te zien en om 9.45 was er ineens een veulentje. We zijn meteen allemaal gaan kijken. Het duurde vrij lang voordat ze ging drinken en we begonnen ons al zorgen te maken. Maar toen kwam Mirthe (een vriendin van stal) uit haar werk, en ging Esra eindelijk drinken. Net alsof ze gewacht had tot iedereen er was. Dit was onze eerste ontmoeting.

Elkaar beter leren kennen:
In het begin was Esra nog erg verlegen en vond ze mensen maar spannend. Bij het poetsen verstopte ze zich altijd eerst achter haar moeder, maar tegen de tijd dat ik Fetje haar staart ging uitborstelen werd ze nieuwsgierig en kwam ze kijken. Al snel had ze door dat mensen wel heel leuk waren en kwam ze op je af gegaloppeerd als je de wei in kwam. Nu komt ze nog steeds enthousiast op je af, wat altijd zorgt voor een vrolijk begin.
Voor Esra werd het ook tijd om aan wat dingetjes te wennen zoals geborsteld worden, voetjes geven, een halster omdoen, wat ze vooral ook moeilijk vond is stilstaan bij het halster afdoen, en braaf meelopen. Toen Esra een jaar oud was moest ik helaas afscheid nemen van haar en Fetje omdat ik in Gent ging studeren. Toen is Anoeshka op haar pad gekomen en zij heeft heel goed voor Esra gezorgd.

Onze wederontmoeting:
Het studeren in Gent was toch niet helemaal wat ik er van gedacht had en ben daarom weer terug naar Nederland gekomen. Nadat ik hier een paar maanden was kreeg ik te horen dat Anoeshka ging stoppen omdat zij nu zelf naar het buitenland zou gaan. Alsof het zo had moeten zijn hadden we elkaar weer gevonden en het klikte dan ook meteen weer. Esra was hier 3 jaar. Ze was nog steeds een pittige dame, maar als ze je mag dan gaat ze ook voor je. Anoeshka is degene geweest die voor het eerst op Esra gezeten heeft en haar het gaspedaal, de rem en het verschil tussen links en rechts heeft geleerd en daarna heb ik het van haar overgenomen. Zo kon Esra wennen aan al het nieuws met een vertrouwd iemand en had ik een mooi punt om op verder te gaan. We hadden toen genoeg om aan te werken, want hoever moet je nou eigenlijk naar links als je naar links stuurt en mag ik dan toch niet nog naar rechts want die hoek is heel eng! Zo is Esra weer op mijn pad gekomen en sindsdien zijn we verder aan het trainen en vooral ook aan het genieten!

Hoe het verder ging:
In de afgelopen 2 jaar hebben we samen veel nieuwe dingen gedaan. Zo hebben we november 2012 meegedaan aan de eurofriesiancup, hierbij was Esra voor het eerst alleen weg van huis, ze vond het allemaal erg spannend maar was wel heel braaf. Daarnaast hebben we onze eerste buitenrit gemaakt in april 2013. We werden vergezeld door mamma Fetje, Zus Viola en soort peettante Zarah wat voor Esra een hele opluchting was. In augustus 2013 hebben we meegedaan aan Jonge Friese Paarden Met Dressuuraanleg (JFPMDA) en Bestgaand rijpaard in Assen. Bestgaand rijpaard werd gehouden in de hoofdring en wat was dat gaaf! Ik had het gevoel alsof ik mee reed met Bommend Berend op 28 augustus! Het was vooral ook leuk dat iedereen een ere ronde mocht rijden, want dat zie je toch niet heel vaak meer. Begin september 2013 hadden we een verkleed dressuurwedstrijd op stal en heeft ze voor het eerste een kriebelende bewegende jurk op haar rug gehad en deed alsof er niets aan de hand was. In oktober hebben we voor het eerst gesprongen en we hadden enthousiast publiek aan de kant: “springt ze wel of springt ze niet”. Gelukkig was dit tijdens de les en had mijn instructeur snel door dat Esra te lui was om haar benen voor een laag sprongetje op te tillen maar zodra het wat hoger ging, ging ze pas springen. Naja bijna elke keer dan. Verder zijn we hard aan het oefenen op onze dressuurkunsten en maken we regelmatig een wandeling of een buitenrit. Ook vindt Esra longeren erg leuk dus dat doen we dan ook regelmatig. Dit hebben we allemaal gedaan in de tijd dat Esra nog mijn verzorgpaard was. Tot vandaag donderdag 6 maart 2014, dit is de dag dat Esra mijn eigen paard is geworden!

Kort overzicht Esra en Luca