En dan ben je ineens alleen met je 5 jarige ukkel op pad!

Het was alweer even geleden dat we op buitenrit waren geweest want iedereen was op vakantie of het paard was nog niet klaar om op buitenrit te gaan. Met z’n tweeën zijn de paarden vaak toch even net iets stoerder dan als ze alleen zijn. Maar na al dat harde trainen waren we beiden toch wel even toe aan een ontspannen buitenritje. Het zonnetje scheen heerlijk en het bos lonkte. Jolien en Jitske waren op stal mocht er toch iets zijn, waren zij in de buurt (de paarden die zij rijden zijn nog niet buitenritproof). Ik ben opgestapt en merkte dat Esra goed gehumeurd was en we zijn op pad gegaan.
Langs de buurman is het altijd even spannend want je weet maar nooit wat voor monsters er uit de schuur komen, dus na even goed gekeken te hebben konden we weer verder. Bij de bocht werd er toch even omgekeken van “hé moeten we niet eens terug?” Maar ook hier liep Esra toch weer dapper door. Toen we het fietspad opkwamen durfde Esra toch echt niet langs het ritselende riet! Ik heb haar toen maar even verteld dat het riet geen paardjes eet en daarna konden we (met nog een klein beetje argwaan) weer verder.
De rest van de rit hebben we heerlijk ontspannen gereden. Stilstaan voor enthousiaste honden was geen probleem (die vervolgens allemaal heel vriendelijk aangelijnd werden zodat wij konden passeren). Ook hebben we een paar heerlijk ontspannende drafjes gedaan. Ze bleef lekker los en liet haar hoofd gewoon lekker zakken en liet alles gewoon over haar heenkomen. Net alsof mamma Fetje en/of Zarah gewoon nog een stukje verderop achter haar aan sjokten.

Onderweg kwamen we Zoë nog tegen en zijn heeft nog een foto gemaakt als bewijs. Het is misschien niet onze meest charmante foto maar je kunt duidelijk zien hoe ontspannen Esra er onder was:
20140824_121510

Leave A Reply